…< < Όμοια ομοίων, εισίν ιάματα>>, είπε ο Ιπποκράτης, ο μεγάλος Έλλην ιατρός, στο όνομα του οποίου ακόμα και σήμερα ορκίζονται οι συμβατικοί γιατροί όλου του κόσμου, ως ένα φόρο τιμής στο πρόσωπο του. Την υπέροχη αυτή ρήση του Ιπποκράτη, την αφομοίωσε, και την επεξέτεινε ο Samuel Hanemann, που είναι ο σύγχρονος πατέρας της Ομοιοπαθητικής, στον οποίο όλοι μας, οφείλουμε τα μέγιστα, με την απίστευτη διεύρυνση που χάρισε στην θεραπευτική ικανότητα του ανθρώπου.

Τι εννοεί όμως ο Ιπποκράτης? Ότι το όμοιο θεραπεύει το όμοιο, σημαίνουν οι λίγες αυτές λέξεις. Και επίσης ο Hanemann μας λέει πως < < υψηλότερη και μοναδική αποστολή του γιατρού, είναι να επαναφέρει την υγεία σε αρρώστους, αυτό είναι που ονομάζεται θεραπεία> >. Πως όμως γίνεται αυτό? Θα προσπαθήσω να το εξηγήσω παρακάτω με απλά λόγια, ώστε να είναι κατανοητό.

Όλη μας η ζωή βασίζεται στη ροή της ενέργειας στο σώμα μας. Προεκτείνοντας την έννοια αυτή λίγο ακόμα, η < < σωστή > > ροή της ενέργειας σημαίνει ότι το σώμα είναι υγειές. Αντιθέτως ασφαλές συμπέρασμα είναι ότι η < < μη σωστή > > ροή της ενέργειας, σημαίνει ότι το σώμα είναι άρρωστο, ή καλύτερα ότι δεν είναι υγειές. Πως εμείς βιώνουμε αυτό το δυσάρεστο γεγονός της ασθένειας? Με κάποια συμπτώματα, πχ στη γρίπη αισθανόμαστε μια καχεξία, μπορεί να πονά το σώμα μας ή το κεφάλι μας, ή ακόμη μπορεί να υπάρχη καταρροή ή και πυρετός.

Αυτά τα συμπτώματα, η ομοιοπαθητική ιατρική, τα θεωρεί σαν την έκφραση της ασθενείας στον άνθρωπο. Και σε καμιά περίπτωση δεν είναι το < < κακό σύμπτωμα > > που πρέπει πάσει θυσία να εκριζώσουμε. Με άλλα λόγια θα μπορούσαμε να πούμε πως, εξωτερικά η ενέργεια μας < < εκφράζει > > με τον τρόπο αυτό την ανισορροπία της που βρίσκεται στο εσωτερικό, και βεβαίως προσπαθεί να επαναφέρη την τάξη, δηλαδή την θεραπεία. Εδώ είναι καλό να σημειωθή, ότι ο όρος ασθενής, είναι ακριβώς αυτός που ταιριάζει ετυμολογικά και εννοιολογικά στην περίπτωση, ότι δηλαδή ο πάσχων έχει έλλειψη σθένους, δηλαδή με όρους ομοιοπαθητικούς, έλλειψη ζωτικής ενέργειας.

Εμείς, στην ομοιοπαθητική θεραπευτική, θεωρούμε κάθε προσπάθεια < < θεραπείας των συμπτωμάτων > > με ουσίες αντίθετες προς τη ροή της ενέργειας, είναι καταπιεστική, και ως εκ τούτου επιζήμια για την υγεία, μεσο-βραχυ-μακροπρόθεσμα. Για την ομοιοπαθητική αντίληψη, δεν είναι σωστό μια καταρροή να αντιμετωπίζεται με αντι καταρροικά, και γενικώς κάθε σύμπτωμα ποτέ δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με ουσίες < < αντί > >. Και αυτό γιατί, η δική μας ενέργεια, αυτή που μας κρατά ζωντανούς, εκδήλωσε πχ βήχα σε μια προσπάθεια να απαλλαγή, από βλέννες που έχουν συγκεντρωθεί στο αναπνευστικό. Συνεπώς η ορθή αντιμετώπιση του βήχα, είναι η βοήθεια στο σώμα προς την ίδια κατεύθυνση και όχι προς την αντίθετη. Τέτοια δράση δηλαδή αντίθετη προς την επιλογή του σώματος, πχ καταρροή – αντικαταρροικό, μπορεί την ίδια στιγμή να παράξη ένα θαυμαστό αποτέλεσμα και να εξαφανίση την καταρροή, αλλά αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο οργανισμός δεν μπόρεσε να απαλλαγή από αυτά που ο ίδιος έχει επιλέξει να απαλλαγή. Τότε, και αν αυτό επαναλαμβάνεται συχνά, μπορεί να έχουμε μια χρόνια, αλλά και πιο βαθειά ασθένεια πχ άσθμα. Μπορούμε λοιπόν να δούμε με ασφάλεια ότι, ενώ το πρόβλημα αρχικά ήταν νερό που έτρεχε από τη μύτη, τώρα έχουμε προβληματική λειτουργία των πνευμόνων, και ο πλέον αδαής καταλαβαίνει ότι σαν ασθένεια είναι σαφώς σοβαρότερη και βαθύτερη.

Εδώ θα μπορούσαμε να δούμε συγκριτικά, πως θα αντιμετώπιζε η ομοιοπαθητική μια τέτοια κατάσταση. Θα εχορηγείτο στον ασθενή το < < όμοιο > > θεραπευτικό μέσο, το οποίο θα προκαλούσε μια αύξηση της ενεργειακής ροής στο συγκεκριμένο μέρος. Δηλαδή να μην ξεχνάμε, ότι το σώμα όταν δημιουργεί ένα σύμπτωμα, το κάνει με σκοπό να επαναφέρη την τάξη, να θεραπεύση. Αυτό είναι μια πολύ σημαντική αρχή που δεν πρέπει να αγνοείται ποτέ και επίσης το σύμπτωμα υποδηλώνει πως, η ενεργειακή του δύναμη δεν του φθάνει. Η δε προσπάθεια θεραπείας λοιπόν, δεν πρέπει ποτέ να είναι προς την αντίθετη κατεύθυνση, Μη ξεχνάμε επίσης, ότι καθημερινά καταπολεμώνται λοιμώξεις και άλλου είδους προσβολές εν αγνοία μας, χωρίς εμφάνιση συμπτωμάτων. Συνεπώς η εμφάνιση, [συμπτωμάτων] δείχνει ακριβώς αυτό, ότι δεν τα καταφέρνει και θέλει μια βοήθεια.

Πολύ σωστά λοιπόν προκύπτει από όλα αυτά, η ομοιοπαθητική θεραπευτική αγωγή, η οποία ποτέ δεν στρέφεται ενάντια στο θεραπευτικό μηχανισμό του σώματος, δηλαδή την ίδια τη ζωτική ενέργεια, αλλά συμπορεύεται μαζί της και την ενισχύει, θεραπεύοντας οριστικά.

ΣΤΟΜΑΧΙ ΚΑΙ ΠΟΝΟΙ ΜΕΣΗΣ
Ονομάζομαι Π.Κ. και είμαι 43 ετών. Είχα πόνους στο στομάχι, και οι εξετάσεις μου, έδειξαν αρχή έλκους. Οι γιατροί μου χορηγούσαν φάρμακα, τα οποία έπαιρνα τακτικά με σκοπό την ανακούφιση. Με είχαν όμως προειδοποιήσει, πως μελλοντικά μπορεί να χρειαστώ χειρουργική επέμβαση. Επίσης είχα και πόνους στη Σπονδυλική στήλη στην μέση. Τότε μια φίλη της γυναίκας μου, με έπεισε να κάνω ομοιοπαθητική. Πείσθηκα, διότι δεν είχα τίποτα να χάσω αφού έτσι και αλλιώς πήγαινα προς το χειρουργείο. Τον Μάρτιο του 07, ξεκίνησα την ομοιοπαθητική θεραπεία, και το στομάχι μου και η μέση μου έγιναν καλά, μέσα σε λίγες μόνο μέρες. Από τότε έγινα ένθερμος υποστηρικτής της ομοιοπαθητικής μεθόδου, και μάλιστα προέτρεψα πολλούς να κάνουν το ίδιο.

ΚΡΙΣΕΙΣ ΠΑΝΙΚΟΥ
Ονομάζομαι Σ.Κ. και τον Μάρτιο του 07 αποφάσισα να ξεκινήσω ομοιοπαθητική για τις κρίσεις πανικού που αντιμετώπιζα τα τελευταία χρόνια. Η δουλειά μου δεν με βοηθούσε καθόλου, αφού ήμουν διοικητικό μέλος σε μια μεγάλη εταιρεία, με αυξημένες ευθύνες κλπ. Αυτό που πάθαινα ήταν ένα είδος μπλακ άουτ. Τότε αποφάσισα να κάνω ομοιοπαθητική, αφού οι λύσεις τω ηρεμιστικών που μου πρότεινε η συμβατική ιατρική, δεν μου έκανε αφού θα έχανα την διαύγεια μου, και δεν θα μπορούσαν να ανταπεξέλθω στη δουλειά μου. Τον 10 μήνα με ένα φάρμακο που πήρα είχα μια καλυτέρευση κατά τα 2/3, χωρίς όμως να γίνω καλά ακόμη. Όμως είχε επιστρέψει το κέφι ου για τη ζωή, και είχα πλέον αναπτερώσει το ηθικό μου. Επίσης μου ήρθε η περίοδος χωρίς σχεδόν να το καταλάβω, κάτι που μου ήταν αδιανόητο πριν. Τον επόμενο μήνα που ξαναπήγα στον ομοιοπαθητικό, πήρα ένα ακόμα φάρμακο, και εξαφανίστηκαν όλα. Από τότε ότι μου συμβαίνει τον παίρνω τηλέφωνο και μου δίνει λύση, για όποιο πρόβλημα με απασχολεί

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Ονομάζομαι Ε.Α. είμαι μητέρα δύο κοριτσιών που σπουδάζουν. Κατάγομαι από μια μικρή πόλη της Πελοποννήσου όπου και διαμένω, διατηρώντας ένα μικρό κατάστημα για να εξασφαλίζω τα προς το ζην, για τα παιδιά μου και μένα. Αρκετά χρόνια πριν χώρισα με τον σύζυγο μου, και με σκληρή δουλειά μεγάλωσα τα δύο μου παιδιά. Από τότε που χώρισα, λίγο οι υποχρεώσεις και λίγο οι ευθύνες, καθώς και οι πολλές ώρες δουλειάς, με έκαναν να χάσω την όρεξη μου για τη ζωή, παραμέλησα τον εαυτό μου, και τελικά έφτασα σε αυτό το στάδιο που ονομάζεται κατάθλιψη. Μου είχαν χορηγηθεί αντικαταθλιπτικά και με αυτά ζούσα. Μια φίλη με έπεισε να ασχοληθώ με τον εαυτό μου, λέγοντας μου, ότι έτσι όπως πάω σε λίγο χρονικό διάστημα δεν θα μπορώ να λειτουργήσω ούτε για τα στοιχειώδη. Έτσι πήγα στον ομοιοπαθητικό της, και ξεκίνησα θεραπεία τον Μάρτιο του 08… μετά από ένα μήνα ήμουν άλλος άνθρωπος! Η διάθεση μου εκτοξεύθηκε σε ύψη που είχα ξεχάσει ότι υπήρχαν.

ΑΥΧΕΝΙΚΟΙ ΠΟΝΟΙ
Ονομάζομαι Σ.Α. και είμαι 38 ετών. Είχα αυχενικούς πόνους για αρκετά χρόνια πάνω από πέντε. Όλα είχαν ξεκινήσει όταν τότε είχα σηκώσει ένα βάρος, και άκουσα μάλιστα και ένα κρακ από τη σπονδυλική μου στήλη. Έκτοτε ο πόνος δεν με άφηνε ποτέ, τον είχα συνεχώς, σαν ένα μόνιμο ενοχλητικό σύντροφο που δεν μπορείς να τον ξεφορτωθείς. Κάποια στιγμή άκουσα για ομοιοπαθητική από μια φίλη μου, η οποία με σύστησε στον κ. Γεραμάνη. Πρέπει εδώ να ομολογήσω ότι δεν περίμενα τίποτα να γίνει και πήγα με βαριά καρδιά. Είχα κάνει άπειρες εξετάσεις οι οποίες έδειξαν σκολίωση και στένωση και είχα πάρει άπειρα φάρμακα χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Μέσα δεκαπέντε μέρες με σταδιακή βελτίωση ο πόνος εξαφανίσθηκε!!!

ΥΠΕΡΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΣ
Ονομάζομαι Α.Μ. είμαι 46 ετών, και εδώ και δέκα χρόνια έπασχα από υπερθυρεοειδισμό. Όσοι πάσχετε από αυτό ξέρετε τα συμπτώματα. Ανησυχίες, ταχυπαλμίες, κλπ. Και ασφαλώς ήμουν κάτω από αγωγή. Είχα και μια σειρά από άλλα προβλήματα δερματικά και γυναικολογικά κυρίως τα οποία και συντηρούσα με διάφορες αλοιφές ή και φάρμακα όταν ήταν σε έξαρση. Στο θυρεοειδή είχα αποκτήσει και όζους, οι οποίοι μεγάλωναν σταδιακά, και ο ενδοκρινολόγος μου είχε πει, ότι αν μεγαλώσουν κι άλλο θα κάνουμε αφαίρεση του αδένα. Τότε αποφάσισα ύστερα από προτροπή μιας φίλης μου να δοκιμάσω ομοιοπαθητική. Έκανα θεραπεία ένα χρόνο περίπου, με συχνότητα επισκέψεων μια φορά το μήνα περίπου. Σήμερα ο θυρεοειδής μου είναι μια χαρά, δεν παίρνω πλέον φάρμακα.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ
Ονομάζομαι Κ.Μ και είμαι 40 ετών, προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, και εργάζομαι σε μια ιδιωτική εταιρεία.  Σε ότι αφορά τη παχυσαρκία την είχα από παιδί. είχα δύσκολα παιδικά χρόνια, χωρισμένοι γονείς κλπ. Είχα κάνει σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή, και τα τελευταία χρόνια είχε προστεθεί και κατάθλιψη που ερχόταν κατά διαστήματα, και βεβαίως το αντιμετώπιζα με διάφορα αντικαταθλιπτικά φάρμακα, καθώς και ένα τεράστιο έλλειμμα ενέργειας, που δεν με άφηνε να κάνω τίποτα, ήμουν συνεχώς κουρασμένος. Έκανα άπειρες εξετάσεις οι οποίες έδειξαν ένα τεράστιο τίποτα. Δηλαδή μου έλεγαν ότι δεν έχω τίποτα και ότι είμαι καλά. Τον κύριο Γεραμάνη τον βρήκα στο ίντερνετ αφού είναι τέτοια η δουλειά μου. Μάλιστα εγώ πήγα για να μου κάνει μια ιριδοανάλυση να δει μήπως έχω κάτι άλλο, που δεν έχει βρεθεί με τις εξετάσεις της συμβατική ιατρικής. Ξεκίνησα μια θεραπευτική αγωγή που κράτησε 3 μήνες με ισάριθμες επισκέψεις. Όλα τα προβλήματα πήγαν περίπατο. Επέστρεψε η ενέργεια μου, το κέφι μου, και τα κιλά μου μειώνονται συνεχώς. Ακόμα και ο θυρεοειδής μου από τον οποίο δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα από την εκτομή και μετά, δείχνει τεράστια βελτίωση. Τελευταία εξέταση που έκανα στον ενδοκρινολόγο μου είπε ότι σήμερα δεν έπρεπε να πάρω το φάρμακο αφού θα πήγαινε για εξέταση! Το οποίο όμως ΔΕΝ είχα πάρει, διότι όντως την ημέρα της εξέτασης δεν πρέπει να πάρεις φάρμακο.!! Έφυγα και πήγα σε άλλον την επομένη, και μου είπε και εκείνος τα ίδια!!!

Β.Δεληγιάννη 17 & Γ.Παπανδρέου Πλατεία Μεταμόρφωσης, Τηλ. 210 2847157 Κιν. 6932 917124 info@iris.org.gr